İlişki dendiğinde nedense aklımıza hep kadın-erkek ilişkileri geliyor. Bir tür romantik ilişkiler yumağı canlanıyor gözümüzün önünde. Oysa sahip olduğumuz cinsiyetten bağımsız her arkadaş, her çocuk, her insanla aramızda olan bağ, ilişki olarak nitelendirilebilir.
Şüphesiz diğer canlılardan ayrılmamızın en önemli kolu sosyalleşmek. Birbirimizle iletişim kurmak için icat ettiğimiz dil, bireyler arası iletişimi kuvvetlendirerek daha önce Dünya tarihinde görülmemiş bir kolektif işbirliği ve büyük bir güç odağına yol açtı.
Güç odakları toplumları, toplumlar da devletleri meydana getirdi. Bu oluşumların temel yapı taşı olan insan bir canlı olduğundan ötürü, bu sayılan tüm oluşumlar da yaşayan birer organizmadır.
İşi daha bireysel bir noktadan alırsak, neden iletişim kurma gereksinimi duyuyoruz? Kendi başımızın çaresine bakamaz mıyız? Ürememeyi göze alsak dahi bu bizim yaşamımıza doğrudan bir müdahelede bulunmayacaktır, nefes alışverişimizi tehdit etmeyecektir.
Maalesef, işler öyle yürümüyor. Toplumda yaşamanın getirdiği yükümlülükleri göz önüne aldığımızda, ve bunun sonucunda yararlandığımız çoğu faydayı düşündüğümüzde; birlikte yaşamanın sahip olduğu eksilere nazaran oldukça üstün bir konumda olduğunu görüyoruz.
Bireyler arası ilişkiler de bu şekilde işliyor. İki tarafın da faydalı bulduğu, ruh halini rahatlattığı ve karşılıklı psikolojik fayda sağladığı ilişkiler elbette oldukça faydalı ve gereklidir. Öyleyse, neden bir süre sonra bu ilişkilerin çoğu bitiyor?
İlk başta iyi giden, iki tarafın da oldukça eğlendiği ve yarar sağladığı çoğu arkadaşlık veya sevgililik bağı zamanla eriyip gidiyor. Bunun nedeni olarak gösterilen ana sebep ise, kişilerin birbirlerine sunacak veya katacak yeni bir şey kalmaması.
Öyle ki, herhangi bir ikili ilişkide, iki taraf da birbirlerine gittikçe benzerleşme eğilimindedir. Örnek vermek gerekirse, iki metal küp düşünün. Bu küplerin sıcaklıkları farklı, biri 50 derece iken diğeri 10 derece. İkisi de 30 dereceye gelene kadar ısı alışverişinde bulunarak sıcaklıklarını dengeleyeceklerdir. Tam olarak aynı mekanizma işlemese bile durumu somutlaştırmak açısından yerinde bir metafor olduğunu düşünüyorum.
Bu nedenle, insanlar birbirlerine daha fazla sunacak bir şey bulamadıklarında, yenisini aramaya geçerler. Tabii ki her ilişki böyle olacak diye bir kaide yok. Onlarca yıl, hayatlarının sonuna dek evli kalan çiftler Dünya'nın her yerinde var. Yine de, takdir edersiniz ki, global çapta insan ilişkileri bu yönde evrimleşmeye meyilliler.
Sonuç olarak, sahip olduğunuz ilişkilerin bitmesinden korkmayın. İşlerin doğal işleyişine yapay olarak müdahalede bulunmak, yalnızca engellenemeyecek olanı ertelemekten ibarettir. Çoğu zaman, anyways.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder